به گزارش اقتصاد انرژی به نقل از شانا
احمد رجبی در نخستین گردهمایی تخصصی و هماندیشی مدیران برنامهریزی شرکت ملی نفت ایران در این باره گفت: طرحهای پیشران و راهبردی افزایش تولید نفت خام و گاز خام شرکت ملی نفت تعریف شده و در دستور کار این شرکت، وزارت نفت و دولت قرار گرفته است.
وی درباره طرحهای پیشران افزایش تولید نفت و گاز افزود: طرح پیشران افزایش تولید نفت خام برای دستیابی به تولید روزانه ۵.۵ میلیون بشکه نفت در افق ۱۴۱۰ و استمرار و نگهداشت تولید تا سال ۱۴۲۰ با مجموع سرمایهگذاری حدود ۱۵۰ میلیارد دلار برنامهریزی شده است، همچنین طرح راهبردی افزایش تولید گاز خام کشور نیز برای دستیابی به تولید ۱.۵ میلیارد مترمکعب گاز خام در افق ۱۴۱۰ و نگهداشت تولید تا سال ۱۴۲۰ با مجموع سرمایهگذاری حدود ۱۲۵ میلیارد دلار برنامهریزی شده است.
مدیر برنامهریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران درباره فعالیتهای سرمایهگذاری در حوزه نفت و افزایش تولید طی امسال و سال آینده تصریح کرد: پیشبینی میشود با سرمایهگذاری حدود ۶۰۰ میلیون دلار تا پایان سال ۱۴۰۲، تولید نفت به ۳ میلیون و ۶۰۰ هزار بشکه در روز برسد و با سرمایهگذاری حدود ۳ میلیارد دلار تا پایان سال ۱۴۰۳ به حدود ۴ میلیون بشکه در روز خواهد رسید.
رجبی درباره حجم تولید نفت از آغاز بهکار دولت سیزدهم تاکنون توضیح داد: در دولت سیزدهم حجم تولید نفت از حدود ۲ میلیون و ۱۰۰ هزار بشکه در روز به حدود روزانه ۳ میلیون و ۴۰۰ هزار بشکه رسیده است.
نخستین گردهمایی تخصصی و هماندیشی مدیران برنامهریزی شرکت ملی نفت ایران با محوریت برنامهریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران و با حضور مدیران برنامهریزی شرکتهای تابعه ملی نفت ایران و به میزبانی شرکت نفت مناطق مرکزی ایران روزهای ۲۰ و ۲۱ دی ماه در مشهد مقدس برگزار شد.
مهمترین محورهای این گردهمایی تدوین برنامه تولید کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت شرکت ملی نفت ایران، اهمیت مطالعات جامع (تکمیلی) زنجیره اکتشاف، توسعه و تولید، نظامنامه ایجاد طرحها و پروژههای سرمایهای، پیشبینی طرحها و پروژههای نگهداشت و پشتیبانی تولید در قالب برنامههای میانمدت و بلندمدت، روشهای برآورد اعتبار طرحها و پروژههای سرمایهای، عملکرد مصوبات ابلاغی هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران، برنامههای بهینهسازی مصرف انرژی و رفع ناترازی انرژی، سامانههای کنترل و مدیریت اطلاعات طرحها و پروژهها، اهمیت ارتباط و تعامل سازمانی در مدیریتهای مالی و برنامهریزی شرکتها (مدیریتها)، اهمیت بودجهریزی عملیاتی، امکان تأمین منابع مالی طرحها و پروژههای سایر منابع و عوامل تأخیر در اجرای پروژه و لزوم ارزیابی اقتصادی طرحها براساس عملکرد واقعی بود که مورد بحث و بررسی مدیران قرار گرفت.
